در این مقاله روشی برای مدلسازی بلادرنگ و متعامل بافت نرم در رزولوشن بالا بررسی میشود که در آن مدل درشت بافت نرم با غنیسازی مبتنی بر داده به مدل ظریف تبدیل میشود. برایاینمنظوردرمرحلهپیشپردازش نمونههای متناظر درشت و ظریف برای ساخت پایگاه دادههای آموزشی ایجاد میشوند. بااستفادهازیکرگرسور،مدلدرشتمرحلهآزمایشبامدلهایدرشتمرحلهآموزشمقایسهشدهو وزنهایی به هر نمونه آموزشی تخصیص مییابد و با این وزنها بافت ظریف مرحله آزمایش با ترکیب خطی مدلهای ظریف آموزشی تخمین زده میشود. با فرض تغییرشکلهای محلی ناشی از اعمال نیرو به بافت، روشی برای استخراج بردار ویژگی پیشنهاد میشود که تغییرات مکانی گره محل تماس و گرههای اطراف آن را روی مش مدنظر قرار داده و از تغییرات گرههای دورتر صرفنظر میکند. اینمسالهباعثکاهشبعدبردارویژگیودرنتیجهکاهشپیچیدگیمحاسباتمیشود. برایتعیینمیزانشباهتومحاسبه وزنهای ترکیب خطی، از رگرسور غیرخطی با هسته گوسی استفاده میشود وبرایکاهشاعوجاجناشیاز وزنهای منفی، الگوریتم حداقل مربعات غیرمنفی در رگرسور اعمال میشود. روشپیشنهادی روی دو مدل بافت نرم پیادهسازی شده و از نظر دقت بازسازی، پیچیدگی محاسباتی و زمان شبیهسازی مورد بررسی قرار گرفته است.
شمسی,موسی , بونیک,زهرا و صداقی,محمد حسین . (1399). مدلسازی بلادرنگ، متعامل و رزولوشن بالای بافت نرم به روش غنیسازی مبتنی بر داده. سامانه های غیرخطی در مهندسی برق, 7(1), 149-162. doi: 20.1001.1.23223146.1399.7.1.7.9
MLA
شمسی,موسی , , بونیک,زهرا , و صداقی,محمد حسین . "مدلسازی بلادرنگ، متعامل و رزولوشن بالای بافت نرم به روش غنیسازی مبتنی بر داده", سامانه های غیرخطی در مهندسی برق, 7, 1, 1399, 149-162. doi: 20.1001.1.23223146.1399.7.1.7.9
HARVARD
شمسی موسی, بونیک زهرا, صداقی محمد حسین. (1399). 'مدلسازی بلادرنگ، متعامل و رزولوشن بالای بافت نرم به روش غنیسازی مبتنی بر داده', سامانه های غیرخطی در مهندسی برق, 7(1), pp. 149-162. doi: 20.1001.1.23223146.1399.7.1.7.9
CHICAGO
موسی شمسی, زهرا بونیک و محمد حسین صداقی, "مدلسازی بلادرنگ، متعامل و رزولوشن بالای بافت نرم به روش غنیسازی مبتنی بر داده," سامانه های غیرخطی در مهندسی برق, 7 1 (1399): 149-162, doi: 20.1001.1.23223146.1399.7.1.7.9
VANCOUVER
شمسی موسی, بونیک زهرا, صداقی محمد حسین. مدلسازی بلادرنگ، متعامل و رزولوشن بالای بافت نرم به روش غنیسازی مبتنی بر داده. JNSEE, 1399; 7(1): 149-162. doi: 20.1001.1.23223146.1399.7.1.7.9